“वाल्मिक कराडविरुद्ध व्हिडिओ-फॉरेन्सिक पुराव्यांचा डोंगर, सौरभ सोनवणेंविरुद्ध मात्र केवळ हवेतले आरोप; केजमधील दुहेरी हत्याकांडाचा राजकीय सोयीसाठी वापर?”

केज :-महाराष्ट्रातील बीड-केज परिसराला हादरवून टाकणाऱ्या संतोष देशमुख (मस्साजोगचे माजी सरपंच) आणि विलास घुले या दोन हत्याकांडांनी संपूर्ण राज्याचे राजकीय व सामाजिक वातावरण ढवळून काढले आहे. दोन्ही घटना अत्यंत दुर्दैवी असून, घुले यांच्या हत्येनंतर पोलिसांनी तात्काळ कारवाई करत सर्व आरोपींना जेरबंद केले आहे. कोणत्याही आरोपीला पाठीशी न घालता कायद्याने आपले काम केले आहे. मात्र, सध्या या प्रकरणाचा आडून काही घटकांकडून मूळ आणि पुराव्यानिशी सिद्ध झालेल्या मुख्य सूत्रधाराला बाजूला सारून, निष्पाप व्यक्तींना—विशेषतः बीडचे खासदार बजरंग सोनवणे यांचे सुपुत्र सौरभ सोनवणे यांना—विनाकारण यात ओढण्याचा राजकीय व भावनिक खेळ सुरू असल्याचे चित्र समोर येत आहे.
या संपूर्ण प्रकरणाची गुंतागुंत, ठोस पुरावे आणि पडद्यामागील तथ्ये यांवर टाकलेला हा एक सविस्तर प्रकाशझोत:
पवनचक्की खंडणी रॅकेट आणि फिर्यादी रमेश घुले यांचा गुन्हेगारी इतिहास
विलास घुले हत्याकांडात स्वतःला पीडित आणि फिर्यादी म्हणून सादर करणारे रमेश नवनाथ घुले यांच्या स्वतःच्या पार्श्वभूमीवर आता गंभीर प्रश्नचिन्ह उभे राहिले आहे. स्थानिक अहवाल आणि पोलीस नोंदींनुसार, रमेश घुले यांच्यावर यापूर्वीच बलात्कार, अपहरण, खंडणी आणि विनयभंगासारखे अत्यंत गंभीर गुन्हे दाखल आहेत. ते स्थानिक पातळीवर ‘टार्जन रमेश गँग’ या गुन्हेगारी नेटवर्कशी जोडले गेल्याचे बोलले जाते.
विशेष म्हणजे, ज्या पवनचक्की कंपनीच्या (अवादा पवनचक्की कंपनी) खंडणी रॅकेटमधून संतोष देशमुख यांची क्रूर हत्या झाली, त्याच कंपनीचे व्यवस्थापक सुनील शिंदे यांच्या २०२४ मधील अपहरण आणि २ कोटींच्या खंडणी प्रकरणात रमेश घुले यांच्यावर थेट एफआयआर दाखल आहे. संतोष देशमुख यांच्या हत्येचे धागेदोरे ज्या रॅकेटशी जुळतात, त्याच गुन्हेगारी साखळीत रमेश घुले यांचा पूर्वीपासूनच सहभाग राहिल्याचे तथ्यांवरून स्पष्ट होते.
वाल्मिक कराडचा सहभाग कसा सिद्ध झाला? (ठोस पुराव्यांची यादी)
९ डिसेंबर २०२४ रोजी मस्साजोग येथे संतोष देशमुख यांचे अपहरण करून त्यांची अत्यंत क्रूरपणे हत्या करण्यात आली. या गुन्ह्यात धनंजय मुंडे यांचे निकटवर्तीय मानले जाणारे वाल्मिक कराड हेच मुख्य मास्टरमाईंड असल्याचे तपास यंत्रणांच्या ठोस पुराव्यांवरून सिद्ध झाले आहे:
तपास आणि मकोका सीआयडीने सादर केलेल्या चार्जशीटनुसार, कराडने संघटित गुन्हेगारीचे रॅकेटचालवत, खंडणी वसुलीत अडथळा ठरणाऱ्या संतोष देशमुख यांना “बाजूला काढण्याचे” (हत्येचे) थेट आदेश दिले होते. या संघटित गुन्हेगारीमुळेच त्यांच्यावर ‘मकोका’ लादण्यात आला.
८-१५ व्हिडिओ आणि डिजिटल पुरावे: हत्येच्या वेळेस आरोपींनी (जयराम चाटे, सुदर्शन घुले, प्रतिक घुले इत्यादी) मृतदेहाची विटंबना करतानाचे आणि हसत-खिदळत गुन्हा करत असल्याचे सेल्फी व्हिडिओ व फोटो बनवले होते. हे अत्यंत गंभीर फॉरेन्सिक पुरावे न्यायालयात सादर झाले आहेत.
सर्वोच्च न्यायालयाची चपराक: वाल्मिक कराड पुणे सीआयडी कार्यालयात शरण आला असला, तरी समोर आलेले पुरावे अत्यंत गंभीर असल्याचे निरीक्षण नोंदवत देशाच्या सर्वोच्च न्यायालयाने  त्याचा जामीन अर्ज फेटाळून लावला आहे.
इतर संशयास्पद बाबी: कराड ज्या वाहनातून पुणे पोलिसांना शरण गेला, त्या वाहनाचा मालक सध्याच्या घुले हत्येनंतर धनंजय मुंडेंच्या सोबत पाहिला गेल्याची चर्चा आहे. तसेच, या प्रकरणातील मुख्य आरोपी कृष्णा आंधळे हा अजूनही फरार आहे.
खासदार सोनवणे यांच्या पुत्रावरील आरोप: केवळ राजकीय सूडबुद्धी?
संतोष देशमुख यांच्या हत्येनंतर खासदार बजरंग सोनवणे हे शांत बसले नव्हते, तर त्यांनी सुरुवातीपासूनच मुख्य सूत्रधार वाल्मिक कराडवर कठोर कारवाई करण्यासाठी आक्रमक भूमिका घेतली होती. याच राजकीय वैमनस्याचा आणि रागाचा वचपा काढण्यासाठी आता विलास घुले या दुर्दैवी हत्येचा वापर करून सौरभ सोनवणे यांच्यावर खोटे आरोप केले जात असल्याचे दिसून येत आहे.
आरोपींना पळवण्यासाठी सौरभ सोनवणे यांच्या गाडीचा वापर झाल्याचा प्राथमिक आरोप काही घटकांकडून करण्यात आला. मात्र, वस्तुस्थिती अत्यंत वेगळी आहे:
१. एसआयटी (SIT) चौकशी: विशेष तपास पथकाने  सौरभ सोनवणे यांची तब्बल ४ तास सखोल चौकशी केली, परंतु त्यांच्याविरुद्ध कोणताही ठोस, तांत्रिक किंवा प्रत्यक्ष पुरावा सापडलेला नाही.
२. केवळ पुरवणी जबाब: फिर्यादीच्या केवळ राजकीय हेतूने प्रेरित पुरवणी जबाबाच्या आधारावर हे नाव गोवण्यात आल्याचे स्पष्ट होते.
३. सोनवणे परिवाराची पारदर्शक भूमिका: खासदार बजरंग सोनवणे यांनी जाहीरपणे सांगितले आहे की, “माझा मुलगा दोषी असल्यास कायद्याने नक्की शिक्षा द्यावी, आम्ही तपासाला पूर्ण सहकार्य करत आहोत.” पळून न जाता कायद्याला सामोरे जाण्याची त्यांची वृत्ती त्यांच्या निष्पापतेची ग्वाही देते.
कराड विरुद्ध सोनवणे: तुलनाच अयोग्य
वाल्मिक कराड यांच्याविरुद्ध ८-१५ सेल्फी व्हिडिओ, मकोका चार्जशीट, आणि सर्वोच्च न्यायालयाचे कडक निरीक्षण यांसारखे ठोस डिजिटल पुरावे आहेत. तर दुसरीकडे, सौरभ सोनवणे यांच्याविरुद्ध केवळ राजकीय हेतूने घेतलेला जबाब आहे; कोणताही डिजिटल, फॉरेन्सिक किंवा प्रत्यक्ष पुरावा नाही. कराड हा संघटित रॅकेटचा मुख्य सूत्रधार आणि हत्येचा आदेश देणारा मास्टरमाईंड म्हणून समोर आला आहे, तर सौरभ सोनवणे यांच्यावर केवळ कथित मदत केल्याचा हवेतील आणि न सिद्ध झालेला आरोप आहे. कराडचा गुन्हेगारी इतिहास आणि राजकीय संरक्षणाचा गैरवापर समोर आला आहे, तर सोनवणे कुटुंबाला राजकीय विरोधकांकडून जाणीवपूर्वक लक्ष्य बनवण्याचा प्रयत्न होत असल्याचे सिद्ध होते.
‘क्रांतीसूर्य’ मत: न्याय पुराव्यावर व्हावा, राजकारणावर नव्हे!
संतोष देशमुख आणि विलास घुले या दोन्ही कुटुंबांनी आपल्या प्रिय व्यक्तींना गमेवले आहे, त्यांच्या दुःखाबद्दल संपूर्ण परिसराला सहानुभूती आहे. परंतु, खऱ्या गुन्हेगारांना वाचवण्यासाठी किंवा राजकीय पोळी भाजण्यासाठी खोटे आरोप करून आणखी एक नवीन निष्पाप पीडित तयार करणे हा न्यायव्यवस्थेचा अपमान आहे.
कायदा केवळ पुरावा पाहतो, राजकीय वजन किंवा नाव नाही. सीआयडी, एसआयटी आणि न्यायालयाने या प्रकरणात निष्पक्ष तपास करून वाल्मिक कराडसारख्या खऱ्या, क्रूर गुन्हेगारांना फाशीसदृश कडक शिक्षा द्यावी आणि तपासाला पूर्ण सहकार्य करणाऱ्या निष्पाप सौरभ सोनवणे यांना राजकीय बळी ठरण्यापासून संरक्षण द्यावे, हीच बीड-केजच्या जनतेची आणि सुजाण नागरिकांची अपेक्षा आहे.